หลายคนชอบถามผมว่า ทำไมจึงต้องถ่ายเป็นรูปฟิล์มลงเว็บ ทำไมไม่ถ่ายรูปตอนฉายใส่จอใหญ่ๆล่ะ

ก่อนอื่นอยากขอบอกว่า เหตุที่ถ่ายเป็นฟิล์มหลายๆช็อต ก็เพราะอยากทำให้นึกถึงสมัยเด็กๆ ตอนที่หนังกลางแปลงและเตาถ่านยังรุ่งเรืองเฟื่องฟู เมื่อหนังฉายเสร็จรุ่งเช้า ผมมักจะตื่นแต่เช้า แอบออกจากบ้านไปยังตรงจุดเกิดเหตุ เพื่อเก็บเศษฟิล์มที่เขาตัดทิ้งและเศษเเท่งถ่านเอามาเล่นที่บ้าน ไปช้าเดี๋ยวอด เพราะก็มีเด็กคนอื่นคอยมา ตรงจุดเกิดเหตุ พร้อมกับเราเหมือนกัน (สมัยนั้นยังไม่มีอินเตอร์เน็ทหรือเกมส์ออนไลน์)

เศษฟิล์มก็เอามาส่องไฟฉายเล่นที่บ้านหรือไม่ก็ส่องบนฟ้าแล้วมองในฟิล์มก็จะเห็นเป็นรูปต่างๆ นั่นคือความชอบในวัยเด็ก ก็เลยอยากนำเสนอภาพแบบส่องฟิล์มขึ้นฟ้า เป็นวิธีการดูฟิล์มที่ง่ายดี

ลองถามตัวเองเล่นๆดูว่า สมัยเด็กๆสมาชิกท่านใดเคยเล่นแบบนี้บ้าง หรือแตกต่างอย่างไรบ้างลองเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ

และอย่างน้อยยังสื่อให้เห็นว่ายังมีคนชอบฟิล์มระบบ 35 mm ที่ยังเก็บรักษาไว้อยู่

มาที่เรื่องหนังกันต่อ

หนังเรื่องนี้แม้จะเป็นฟิล์มทอง แต่เป็นฟิล์มยี่ห้อ Agfa (สีไม่ค่อยดีเท่าไหร่ หนังนนทนันท์ทุกเรื่องมักจะเป็นแบบเดียวกัน) สรุปเรื่องระบบสีในฟิล์มจะสู้ Eastman ไม่ได้เลย

ชื่อเรื่อง : ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ

ชื่ออังกฤษ : A Moment Of Romance

นักแสดง : อู๋เชี่ยนเหลียน, หลิวเต๊อะหัว

กำกับการแสดง : เบนนี่ ชาง

เข้าฉายปี : 1990

เรื่องย่อ : อาหวอ (หลิวเต๋อหัว) ซึ่งเป็นนักเลงชอบการแข่งรถเป็นชีวิตจิตใจ ได้ร่วมกับพรรคพวกเข้าปล้นเงินที่ธนาคารแห่งหนึ่ง โดยในการปฏิบัติการดังกล่าวถูกตำรวจเข้าระงับเหตุ อาหวอเห็นท่าไม่ดีจึงคว้าหญิงสาวคนหนึ่ง โจโจ(อู๋เซียนเหลี๋ยน) มาเป็นตัวประกัน ต่อมาพรรคพวกร่วมแก๊งเดียวกันต้องการให้อาหวอฆ่าโจโจเพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องราวไปถึงตำรวจ แต่อาหวอไม่ทำตามจนกระทั่งเมื่อมีการสอบสวนโจโจ ตำรวจจึงได้นำผู้ต้องสงสัยทั้งหมดมาเพื่อให้โจโจชี้ตัว ถึงแม้อาหวอเป็นนักเลงหัวไม้ แต่โจโจก็มีใจรัก และไม่ชี้ตัวว่าอาหวอเป็นผู้กระทำผิด กลุ่มเพื่อนร่วมแก๊งอาหวอเกรงว่า สักวันหนึ่งโจโจอาจเปลี่ยนใจเข้าแจ้งความกับตำรวจอีกครั้งก็เป็นได้ ดังนั้นจึงเป็นที่มาให้มีการตามล่าเพื่อฆ่าโจโจ อาหวอจึงยอมผิดใจเพื่อน เพื่อรักษาผู้หญิงคนนี้ ฉากตอนจบพระเอกสู้แบบนักเลงข้างถนนจนลมหายใจสุดท้าย โจโจ้ใส่ชุดเจ้าสาววิ่งตามอาหวอ จนรุ่งเช้า(สังเกตตอนจบให้ดีเพราะจะเห็นฟ้าค่อยๆสว่างเป็นรุ่งเช้าของวันใหม่)

ความเห็น : สุดยอดหนังรักโรแมนติค ฉบับฮ่องกง ที่ย้อนหลังไปเมื่อปี 1990 ไม่มีใครไม่รู้จักหนังเรื่องนี้ เนื้อเรื่องตามสไตล์ฮ่องกงคือมีนักเลงมีการยกพวกต่อยตีกัน แต่ด้วยความที่เป็นหนังรักแบบนใจนักเลงจึงได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม

เรื่องนี้นำเข้าฉายในไทยโดย นนทนันท์ เอนเตอร์เทนเมนท์ เสียงพากย์โดยทีมเสียงเอก นำโดยพี่โอ๊ต จักกฤษณ์ หาญวิชัย และคุณกรรณิการ์ ประภัสภักดี เสียงอู๋ม่งต๊ะ พากย์โดย คุณสมพงษ์ วงษ์รักไทย์(คนที่พากย์เสียงป๋าล้อต๊อกในหนังไทยสมัยก่อน)

สี่ไม่สด ไม่เป็นไรครับพี่ แต่ดีใจด้วยครับที่พี่ได้อยู่กับสิ่งที่พี่รักและเป็นเจ้าของ

ตอนเด็กๆก็เป็นเหมือนกันครับ ที่ว่าไปได้ฟิล์มหนังที่เขาตัดทิ้งมาเล่น แบบเดียวกันเลย อย่าว่านะครับ นั่นคือทำบ้านให้เป็นห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ เรื่อง การหักเหของแสง อิอิ............

(บทพากย์แบบ้านๆครับ) อิอิ

ไอ้ตั๋ม - อาเจ็ด ก็อดฟาเธอร์ กำลังจะผ่าตัดเราต้องรีบหาเงินไปช่วยก็อตฟาเธอร์ ฉันอยากได้ไอ้หวอมาช่วยงานนี้

อาหวอ - แต่ถ้าพี่เจ็ดสั่งฉันถึงจะทำ

ไอ้ตั๋ม - ถ้าไม่เต็มใจทำก็ไม่ต้องทำ

พี่เจ็ด - เอาน่าไอ้หวอ ฉันเองก็ไม่ชอบหน้าไอ้ตั๋มมันสักเท่าไหร่ พวกเราลงเรือลำเดียวกันแล้วยังไงเราก็ต้องช่วยกันหาเงินเพื่อรักษาก๊อตฟาเธอร์

ไอ้ตั๋ม - ไอ้หวอมึงหายไปไหนมาวะ

อาหวอ - มีปัญหานิดหน่อย ตำรวจตามมา

ตำรวจ - หยุดปล่อยตัวปนะกันเดี๋ยวนี้นะ

อาหวอ - ถอยไป ออกมาจากรถเดี๋ยวนี้

ไอ้ตั๋ม - เก่งนี่หว่า รอดมาได้

อาหวอ - ส่วนแบ่งฉันละ

ไอ้ตั๋ม - เฮ้ย ให้มันไป

อาหวอ - ไม่ครบนี่

ไอ้ตั๋ม - ได้เท่านี้แหละ พวกอั๊วสี่คนเสี่ยงแทบเป็นแทบตาย แต่มึงกลับนั่งอยู่เฉยๆ

อาหวอ - แบบนี้โกงกันนี่หว่า

ไอ้ตั๋ม - มึงไม่เอาก็ตามใจ

ขอบคุณมากๆครับ พี่ทั้ง 2 ท่านเลยครับ

หากไม่ดูเป็นการรบกวน จนเกินไป ผมขอ ตายกี่ชาติ ก็ขาดเธอไม่ได้ ภาคแรก ด้วยนะครับ